Gülay Kemaldar

1971 yılının 1 Temmuz’unda Hollanda’nın Dordrecht şehrinde başlayan hayatım, beni yıllar içinde birçok kimliğe taşıdı: evlat, eş, anne, anneanne… Ama hepsinin ötesinde, anlam arayan bir insan olmaktan hiç vazgeçmedim.

Yirmi dört yaşımda içimde beliren o derin sorular, beni Kur’an’la daha bilinçli ve sabırlı bir ilişkiye davet etti. On beş yıl boyunca küçük bir grup içinde Kur’an’ın ana temalarıyla, dil yapısıyla, ezberle, kırık meallerle sıkı bir eğitimden geçtim. O yıllar bana yalnızca hayatın ve dinin gerçeğini değil, kendimi de okumayı öğretti.

2015–2017 yılları arasında çevrimiçi İslami ilimler ve ilahiyat eğitimi aldım; aynı dönemde 2015–2019 yılları arasında Avrupa İslam Üniversitesi İlahiyat bölümünü tamamladım. Ardından 2020–2025 yılları arasında psikolojinin farklı alanlarında eğitimler aldım: aile danışmanlığı, travma ve yas, manevi rehberlik, mizaç eğitimi, Esmaü’l Hüsna ile hipnotik kalıplar ve meditasyon…

2026 itibarıyla ise yaşam koçluğu, manevi rehberlik master, mesnevi terapi, gerçeklik terapisi ve psikopatoloji alanlarında öğrenmeye devam ediyorum.

Bu şiirler, işte bütün bu birikimin akademik bir özeti değil; tam tersine, öğrendiklerimin kalbimde bıraktığı izlerin, sessizliğe sığmayan hâlinin bir yansımasıdır.

Bilgiyle değil, hissetmeyle yazıldı.

Cevap vermek için değil, birlikte düşünmek için…

Her yolculuk bir aşk bir hikâye taşır, kimi insandan insana kimi âlemlerin Rabbi olan Allah’a ulaştırır. Benim yolculuğum önce derin sessizlikler sonra anlam arayışı ile başladı. Sonrası kalbime dokunan O sessiz fısıltı, kimsin sen?

Niçin varsın bu âlemde? Bunun cevabını bana öğreten, fıtratıma doğruları yerleştiren, rehber olarak kitabını indiren ilahi bir dokunuş beni bana tanıttı kâinatın sahibinin kendisi olduğunu hatırlattı. Sonra kendimi sessizce onun sevgisine teslim olmuş buldum.

Aşk ve muhabbetle yoğruldum. Sevginin kaynağı muhabbetin ocağı ilahi aşk, hiçbir yazı hiçbir kalem O’nu tam anlatmaya yetmez. Benim satırlarım sessiz bir sevgi, okyanusta bir damla misali yaradana duyulan muhabbetin eseri.

Her bir şiir duygu yüklü yaradana yaklaştıran bir basamak misali, içimde büyüyen ve beni uykularımdan eden tarifi imkânsız bir sevginin muhabbetin eseri. O’na yaklaştıkça büyüyen o aşk, sevgi, muhabbet artık oraya sığmaz oldu. Gönlüm taştı, gözlerim yaşardı, elim titredi, kalemim nakış nakış bu muhabbeti satırlara işledi.

Ben bu satırlara gönlümde büyüyen ilahi sevgiyi muhabbeti koydum. Çünkü sevgi, muhabbet, paylaştıkça çoğalan çok güzel bir duyguydu. Bütün kalbimle dilerim ki benim gönlümden taşan bu satırlar, onları okuyan senin gönlündeki sessiz arayışı uyandırsın.

Karanlığına aydınlık, anlamsız arayışına anlam katsın, gönlünü hakikatin ışığına açsın. Belki tam duymak istediğin yerde bu satırlar yolunu açsın ve seni âlemlerin Rabbi olan Allah’a yaklaştırsın.